Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 marca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 120/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 19 maja 2009 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, zakwestionowana została zgodność art.
153 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr
153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 i art. 178 ust. 1 oraz art. 78 w związku
z art. 176 ust. 1 Konstytucji.
W opinii skarżącego zakwestionowany przepis p.p.s.a., z uwagi na brak możliwości dokonania przez sąd administracyjny II instancji
ponownego merytorycznego rozpatrzenia całości sprawy, w tym w zakresie oceny prawnej, narusza konstytucyjne prawo do zaskarżania
orzeczeń sądowych wydanych w I instancji. W opinii skarżącego kwestionowane unormowania p.p.s.a. nie stwarzają możliwości
sędziom orzekającym w sądzie administracyjnym II instancji dokonania oceny prawnej sprawy z uwagi na związanie ocenami i wskazaniami
wyrażonymi w innych orzeczeniach tego sądu; tym samym dochodzi do niezgodności pomiędzy art. 153 p.p.s.a. a art. 45 ust. 1
Konstytucji, statuującym prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy.
Postanowieniem z 14 grudnia 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Takie rozstrzygnięcie
spowodowane było oczywistą bezzasadnością zarzutów. W postanowieniu wskazano, że skarżący brał udział w postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (toczyło się ono dwukrotnie przed WSA w Gorzowie Wielkopolskim i dwukrotnie przed Naczelnym Sądem
Administracyjnym). Z tego względu uznano także, że nie istniał stan naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie. Zarzucił w nim naruszenie: (1) art. 36 ust. 3 w związku
z art.