Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 kwietnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 120/18 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 lipca 2018 r. (data nadania), E.T. (dalej: skarżący) wystąpił
o zbadanie zgodności art. 5a pkt 6 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z 26 lipca
1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ówcześnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 200, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz.
1504, ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.) z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącego, art. 5a pkt 6 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. narusza
zasadę szczególnej określoności prawa daninowego, co przekłada się na niezasadne ograniczenie chronionego konstytucyjnie prawa
własności środków pieniężnych poprzez bezpodstawne obciążenie zobowiązaniem podatkowym z tytułu podatku dochodowego od osób
fizycznych. Skarżący uważa, że doszło do obciążenia go tym podatkiem w wyniku rozszerzającej wykładni niejednoznacznych i
niedookreślonych przepisów, w sytuacji zwykłego wykonywania prawa własności, niepodlegającego opodatkowaniu. Obowiązek jasnego
i precyzyjnego formułowania przepisów został zaś naruszony przez: 1) nieprecyzyjne uregulowanie pojęcia „działalności gospodarczej”
w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., które jest niejednoznaczne, niedookreślone i prowadzi do uzasadnionych wątpliwości co do możliwości
obiektywnego ustalenia przesłanek kształtujących prawnopodatkową kwalifikację źródła przychodu, a także w zakresie wzajemnego
odniesienia z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a; 2) niezrozumiały i niemożliwy do interpretacji w drodze wykładni językowej stosunek
art. 5 a pkt 6 i art.10 ust. 1 pkt 8 lit. a, których interpretacja prowadzi do sprzecznych konkluzji, uniemożliwiając ustalenie,
które źródło przychodu ma pierwszeństwo.
Tego rodzaju nieuzasadnione obciążenie stanowi ponadto naruszenie konstytucyjnej zasady równości, gdyż –