Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 maja 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 121/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 1 ust. 1 dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 12 grudnia 1944 r.
o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 15, poz. 82) w zw. z art. 1 ustawy z dnia 15 sierpnia 1944
r. o tymczasowym trybie wydawania dekretów z mocą ustawy (Dz. U. Nr 1, poz. 3) jest niezgodny z art. 99 ustawy z dnia 17 marca 1921 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 44, poz.
267 ze zm.; dalej: Konstytucja marcowa) oraz z art. 2, art. 5, art. 7, art. 8 ust. l i 2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 Konstytucji z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U.
Nr 78, poz. 483).
Postanowieniem z 24 stycznia 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu
postanowienia wskazano, że w sprawie nie została wyczerpana droga prawna, gdyż skarżący nie złożył skargi kasacyjnej, mimo
tego, iż w świetle obowiązujących przepisów kodeksu postępowania cywilnego była ona dopuszczalna oraz, że skarżący nie uzupełnił
w terminie braków formalnych skargi konstytucyjnej. W uzasadnieniu wskazano też, że poza zakresem właściwości Trybunału Konstytucyjnego
leży badanie zgodności zaskarżonych przepisów z art. 99 Konstytucji Marcowej, o co wnosił skarżący.
W zażaleniu skarżący zarzucił, że w postanowieniu o odmowie nadania dalszego biegu dokonano błędnej interpretacji przesłanki
wyczerpania drogi sądowej, o której mowa w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym. Zdaniem
skarżącego warunki wniesienia kasacji określone są nie tylko w art. 3921 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.; dalej: k.p.c.),
ale także