Postanowienie TK z dnia 29 kwietnia 2014, sygn. Ts 121/12

W skardze konstytucyjnej z 16 maja 2012 r. (data nadania) K.B. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 243 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w związku z art. 45 § 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2013 r. poz. 395, ze zm.; dalej: k.p.w.) w zakresie, w jakim „pozwala[ją] na umorzenie dochodzenia w sprawie spowodowania średniego uszczerbku na zdrowiu wskutek ujęcia obywatelskiego sprawcy wykroczenia, pomimo oczywistego nadużycia tego prawa”, są niezgodne z art. 5, art. 30, art. 31 ust. 2, art. 41 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Zdaniem skarżącego, art. 243 k.p.k. w związku z art. 45 § 2 k.p.w. naruszają wskazane postanowienia Konstytucji, ponieważ: dopuszczają dowolność stosowania środków mających na celu ujęcie sprawcy; umożliwiają – przy wykonywaniu ujęcia obywatelskiego i zatrzymania przez Policję – stosowanie środków nieproporcjonalnych do popełnionego czynu; umożliwiają poświęcenie zdrowia, bezpieczeństwa, godności i nietykalności osobistej sprawcy wykroczenia w stosunku do dobra mniejszej wartości; wyręczają państwo w egzekwowaniu naruszeń prawa i wymierzania sprawiedliwości oraz pozwalają „na umorzenie dochodzenia w sprawie spowodowania średniego uszczerbku na zdrowiu wskutek ujęcia obywatelskiego sprawcy wykroczenia, pomimo oczywistego nadużycia tego prawa (tj. naruszają prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez sąd – sprawiedliwego i rzetelnego procesu)”. Skarżący zarzuca, że w sprawie, w związku z którą wniósł skargę do Trybunału, zostały przekroczone granice ujęcia obywatelskiego.

Postanowieniem z 29 kwietnia 2014 r. (doręczonym pełnomocnikowi 15 maja 2014 r.) Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze.

W odniesieniu do zarzutów naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji Trybunał stwierdził, że wniesiona skarga nie spełnia podstawowej przesłanki określonej w art. 79 ust. 1