Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 lipca 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 121/17 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 czerwca 2017 r. (data nadania), J.T. (dalej: skarżący)
zarzucił niezgodność art. 55 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Białoruś o pomocy prawnej i stosunkach prawnych
w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych, sporządzonej w Mińsku 26 października 1994 r. (Dz. U. 1995 r. Nr
128, poz. 619; dalej: umowa z Białorusią) w zakresie, w jakim wyłącza on badanie, w postępowaniu o stwierdzenie wykonalności
orzeczenia sądu państwa obcego (art. 1151 § 1 w zw. z art. 1150 zdanie drugie in fine w zw. z art. 1146 § 1 ustawy z dnia 17 listopada1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego; Dz. U. z 2016 r. poz. 1822) zgodności
skutków stwierdzenia wykonalności orzeczenia sądu wydanego na terytorium Republiki Białorusi z podstawowymi zasadami porządku
prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (tzw. klauzula porządku publicznego), z art. 2 i art. 45 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.
Postanowieniem z 29 września 2009 r. Sąd Gospodarczy dla Obwodu Brzeskiego Republiki Białorusi wszczął postępowanie upadłościowe
wobec Sp. z o.o. (dalej: spółka), której udziałowcem jest skarżący. W wyroku z 3 marca 2010 r. Sąd ten określił