Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 stycznia 2002 r.
|
| Sygn. akt Ts 122/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 10 sierpnia 2001 r. zarzucono, że art. 130 1, art. 1871, art. 395 § 1, art. 503 § 2, art. 5052, art. 5054, art. 5055, art. 5059 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art. 2,
art. 45 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz że § 3 ust. 1 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców
prawnych (Dz.U. Nr 154, poz. 1013 ze zm.) jest niezgodny z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej
wskazane przepisy kodeksu postępowania cywilnego bez uzasadnionych przyczyn ograniczają jej prawo do dochodzenia roszczeń
na drodze sądowej. Ograniczenie to polega na wprowadzeniu przymusu zwracania się do sądu na urzędowych formularzach. Zdaniem
skarżącej strona postępowania cywilnego powinna mieć prawo wyboru stosowania bądź niestosowania formularza i to niezależnie
od tego, czy z takiej możliwości skorzysta strona przeciwna. Odnośnie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 12 grudnia
1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych skarżąca zarzuciła, że umożliwia ono
orzekanie przez sąd o kosztach postępowania w oderwaniu od nakładów pracy pełnomocnika i zawiłości sprawy. Zarzut ten został
potwierdzony w piśmie procesowym skarżącej z 24 listopada 2001 r.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym:
Nakazem zapłaty z 8