Postanowienie TK z dnia 09 marca 2012, sygn. Ts 122/11

W skardze konstytucyjnej z 21 kwietnia 2011 r. (data nadania) Beata T. (dalej: skarżąca) zarzuciła, że art. 3989 § 2 (określony w petitum jako art. 3989) w zw. z art. 39810 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), w zakresie, w jakim uniemożliwia odwołanie się od postanowienia Sądu Najwyższego wydanego w składzie jednoosobowym, na posiedzeniu niejawnym, w przedmiocie merytorycznego orzeczenia dotyczącego odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpatrzenia, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 176 ust. 1 (określonym w petitum jako art. 176), art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 29 czerwca 2009 r. (sygn. akt I C 1451/08) Sąd Okręgowy w Krakowie – Wydział I Cywilny zasądził od pozwanej na rzecz skarżącej kwotę 146400,00 zł z ustawowymi odsetkami od 11 sierpnia 2006 r. do dnia zapłaty. Wyrokiem uzupełniającym z 14 września 2009 r. (sygn. akt j.w.) Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Wyrokiem z 9 kwietnia 2010 r. (sygn. akt I ACa 215/10) Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny zmienił zaskarżony wyrok z 29 czerwca 2009 r. w ten sposób, że oddalił powództwo skarżącej, zasądził na rzecz pozwanej kwotę 7200,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, oddalił apelację skarżącej oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. Postanowieniem z 15 grudnia 2010 r. (sygn. III CSK 253/10) Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podstawą odmowy było niewykazanie przez skarżącą przesłanek, na których oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania. Sąd Najwyższy uznał, że skarżąca nie przedstawiła pogłębionej argumentacji prawnej uprawdopodobniającej, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Zdaniem Sądu, w