Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 czerwca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 122/16 * |
Uzasadnienie
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 czerwca 2016 r. (data
prezentaty), W.S., S.S., D.S., D.S. oraz M.S. (dalej: skarżący) zarzucili niezgodność art. 2, art. 3, art. 5 ust. 2, 3 pkt
1 i 2 oraz ust. 4, a także art. 6 ust. 2 i 5 pkt 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu
pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1090, ze zm.; dalej:
ustawa rekompensacyjna) z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
2.1. Poprzednik prawny skarżących, F.S., był jednym z akcjonariuszy Hut Szklanych J.S. Spółka Akcyjna (dalej: spółka). Założycielami
spółki w 1923 r. byli J.S., B.S. oraz F.S.
Wskazana spółka była właścicielem nieruchomości położonej w osadzie fabrycznej N. koło miejscowości B. (w której zamieszkiwał
F.S.) w gminie D. w powiecie lidzkim w dawnym województwie nowogródzkim.
Zgodnie z postanowieniami rady familijnej rodziny S. z 31 maja 1938 r. akcjonariuszami przedmiotowej spółki były wyłącznie
osoby fizyczne, członkowie rodziny S.
2.2. W trakcie II wojny światowej F.S. opuścił miejscowość B., zaś na skutek postanowień art. 1 i art. 2 Umowy między Rzecząpospolitą
Polską i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polskoradzieckiej granicy państwowej, podpisanej w Moskwie dnia
16 sierpnia 1945 r. (Dz. U. z 1947 r. Nr 35, poz. 167) obszar powiatu lidzkiego w dawnym województwie nowogródzkim znalazł
się poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
2.3. W dniu 31 grudnia 2008 r. do Wojewody wpłynął wniosek W.S. o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty za
mienie pozostawione przez F.S. oraz S.S. w miejscowości B. w gminie D. w powiecie lidzkim w dawnym województwie