Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 października 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 122/17 |
Uzasadnienie
W sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 czerwca 2017 r. (data nadania) skardze konstytucyjnej
A.W. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 403 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm., dalej: k.p.c.)
z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim uzależnia dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania
opartej na okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych wykrytych po prawomocnym zakończeniu postępowania od tego,
czy przed złożeniem skargi o wznowienie postępowania strona obiektywnie dysponowała możliwością ich zgłoszenia.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
W pozwie BZ WBK Leasing S.A. skierowanym przeciwko Euro Invest Poland sp. z o.o. oraz skarżącemu strona powoda wniosła o orzeczenie
nakazem zapłaty solidarnie na jej rzecz kwoty 46 0296,46 zł z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu, podnosząc, że jest
w posiadaniu weksla własnego, wystawionego przez Euro Invest Poland na zlecenie strony powodowej i poręczonego przez skarżącego.
W postępowaniu nakazowym (nakaz zapłaty z 21 lutego 2011 r.) sąd uwzględnił pozew. Pozwani od powyższego nakazu zapłaty wnieśli
zarzuty, po rozpatrzeniu których Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 3 kwietnia 2013 r. utrzymał w mocy nakaz zapłaty w zakresie
kwoty 353 125,63 zł umarzając postępowanie w zakresie kwoty 107 143,83 zł.
Ze stanu faktycznego ustalonego przez Sąd Okręgowy w W. wynika, że 1 października 2008 r. Euro Invest Poland sp. z o.o. zawarła
ze stroną powodową umowę leasingu operacyjnego. Zabezpieczeniem wykonania przez Euro Invest Poland sp. z o.o. obowiązków wynikających
z umowy stanowił weksel własny poręczony