Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 maja 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 122/18 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 sierpnia 2018 r. (data nadania), M.J. (dalej: skarżący)
wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżący wystąpił do Sądu Okręgowego w K. z pozwem o zasądzenie od pełnomocnika, ustanowionego dla niego z urzędu, kwoty 100
000 zł wraz z odsetkami od 21 października 2015 r. tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania za bezpodstawne i niezgodne z
prawem zamknięcie mu drogi do wznowienia postępowania karnego, przez niewniesienie skargi konstytucyjnej w terminie określonym
prawem.
Skarżący wniósł jednocześnie o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego delegowanego z sądu rejonowego, wskazując, że takie
delegowanie jest sprzeczne z przepisami Konstytucji.
Postanowieniem z 5 października 2016 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w K. Wydział I Cywilny oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie
sędziego.
Sąd Apelacyjny w K. I Wydział Cywilny postanowieniem z 14 marca 2017 r. (sygn. akt […]) oddalił zażalenie skarżącego na powyższe
postanowienie.
Wyrokiem z 25 września 2017 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w K. oddalił powództwo skarżącego przeciwko pełnomocnikowi z urzędu.
Skarżący wniósł apelację od tego wyroku, wskazując w niej m.in. na naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji w zakresie prawa
do ,,właściwego” sądu poprzez orzekanie w sprawie osoby nie mającej nominacji Prezydenta RP do orzekania w sądzie okręgowym.
Sąd