Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 lutego 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 122/21 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 29 kwietnia 2021 r., wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego tego samego dnia (data nadania),
A.S. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, zarzuciła niezgodność art. 1 ust. 2 (w petitum skargi omyłkowo zapisanemu jako „art. 1 ust. 1”) ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do
rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez
nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75, ze zm.; dalej: ustawa skargowa) „w zakresie, w jakim wyłącza możliwość złożenia
skargi na przewlekłość postępowania w sprawie nadania klauzuli wykonalności (tzw. postępowania klauzulowego) – zawartemu w
wyroku wydanym w postępowaniu karnym – postanowieniu przyznającemu pokrzywdzonemu zwrot kosztów zastępstwa procesowego od
skazanego, co jest równoznaczne z zamknięciem drogi sadowej w rozumieniu art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez uniemożliwienie
przeciwdziałania przewlekłości postępowania klauzulowego oraz wykluczenie rekompensaty za nieuzasadnioną zwłokę w rozpoznaniu
sprawy”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 77 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Sąd Rejonowy w R. wyrokiem z 11 października 2019 r. (sygn. akt […]) w punkcie pierwszym – uznał wskazanego tam oskarżonego
winnym popełnienia zarzucanego mu czynu uporczywego nękania swojej małżonki (skarżącej) i wymierzył mu karę roku ograniczenia
wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne; w punkcie drugim – zobowiązał oskarżonego
do powstrzymywania się od zbliżania do pokrzywdzonej (skarżącej) na odległość nie mniejszą niż 200 metrów; w punkcie trzecim
– zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej (skarżącej) kwotę 2100 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;
w punkcie czwartym – zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem wydatków, zwalniając go od