Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 października 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 123/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Mariana Szlachetki, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 maja 2007 r., zarzucono niezgodność
art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w latach 2003-2006 (Dz. U.
Nr 210, poz. 2037, ze zm.; dalej: ustawa z 2003 r. o restrukturyzacji górnictwa) w takim rozumieniu, że ma on zastosowanie
do pracowników przebywających na urlopach górniczych na podstawie ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa
węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych
(Dz. U. Nr 162, poz. 1112, ze zm.; dalej: ustawa z 1998 r. o dostosowaniu górnictwa) i pobierających świadczenie socjalne
z tego tytułu na mocy art. 20 ust. 1 pkt 1 tej ustawy z art. 2, art. 7 i art. 64 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Skarżący był zatrudniony od 29 kwietnia 1983 r.
do 7 stycznia 2005 r. przez Kompanię Węglową Spółka Akcyjna w Katowicach w Oddziale Kopalni Węgla Kamiennego „Bielszowice”
w Rudzie Śląskiej (dalej: Kompania Węglowa). W dniu 23 grudnia 1999 r. skarżący złożył Kompanii Węglowej wniosek o przyznanie
urlopu górniczego od 14 lutego 2000 r. oraz oświadczenie, iż wyraża zgodę na rozwiązanie umowy o pracę z dniem zakończenia
urlopu górniczego w związku z przejściem na emeryturę. Na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1 oraz art. 21 ust. 1 i 5 ustawy z
1998 r. o dostosowaniu górnictwa, od 14 lutego 2000 r. skarżący przez pięć lat (pełny wymiar) pozostawał na urlopie górniczym.
Po ustaniu łączącego strony stosunku pracy z dniem 7 stycznia 2005 r. skarżący wystąpił z powództwem przeciwko Kompanii Węglowej
o odprawę pieniężną, o której mowa w art. 20 ust. 5 ustawy z 1998