Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 123/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 maja 2009 r. skarżący zarzucił niezgodność: art. 77 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
– Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: u.s.p.) z art. 10 ust. 1, art. 173, art. 178
ust. 1 oraz art. 180 ust. 2 w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji; art. 542 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji; art. 547 § 1 k.p.k. z
art. 45 ust. 1, art. 78, art. 176 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. Skarżący zarzucił, że zaskarżony art.
77 § 1 pkt 1 u.s.p., przewidujący możliwość delegacji sędziego do pełnienia obowiązków w innym sądzie przez działającego w
imieniu Ministra Sprawiedliwości podsekretarza stanu, narusza zasadę trójpodziału władzy, wyrażoną w art. 10 Konstytucji,
a także art. 173, art. 178 ust. 1 oraz art. 180 ust. 2 w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącego, art. 542 §
3 k.p.k. w zakresie, w jakim odmawia mu prawa do powoływania się na bezwzględną przyczynę odwoławczą wymienioną w art. 439
§ 1 pkt 2 k.p.k., pozbawia go prawa do sądu, a zatem jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Skarżący wskazał ponadto
na niezgodność art. 547 § 1 k.p.k. z art. 45 ust. 1, art. 78, art. 176 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji,
polegającą na braku możliwości zaskarżenia postanowienia sądu apelacyjnego bądź Sądu Najwyższego w przedmiocie oddalenia wniosku
o wznowienie prawomocnego postępowania.
Postanowieniem z 14 czerwca