Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 kwietnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 123/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 kwietnia 2013 r. G.H. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 40 § 1 ustawy z dnia 6
czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 45 ust. 1, art. 176 ust.
1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono na tle następującego stanu faktycznego. Wyrokiem z 16 listopada 2011 r. (sygn. akt II K 1205/10)
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku – II Wydział Karny uniewinnił skarżącego od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa.
Apelację od powyższego orzeczenia wniósł prokurator. Następnie wyrokiem z 22 marca 2012 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku – V Wydział
Karny (sygn. akt V Ka 106/12) uchylił orzeczenie sądu I instancji i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z 14 września 2012 r. (sygn. akt II K 519/12) Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
– II Wydział Karny uznał skarżącego za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Apelację od tego orzeczenia wniósł
obrońca oskarżonego. Wyrokiem z 23 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku – V Wydział Karny (sygn. akt V Ka 1332/12) utrzymał
w mocy zaskarżony wyrok.
Skarżący zarzucił, że art. 40 § 1 k.p.k. narusza art. 45 ust. 1, art. 176 ust. 1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji. Zakwestionowany
przepis nie wyłącza bowiem z mocy prawa w ponownym postępowaniu apelacyjnym od udziału w sprawie sędziego, który brał udział
w wydaniu orzeczenia uchylającego wyrok w tej sprawie i przekazującego ją do ponownego rozpoznania. Jak stwierdził skarżący,
wnoszenie apelacji od wyroku sądu I instancji, wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy, należałoby uznać za bezprzedmiotowe,
ponieważ sędzia orzekający w postępowaniu odwoławczym ponownie w tej samej sprawie będzie miał o niej ugruntowaną opinię i
może