Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 stycznia 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 124/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej skarżący zakwestionowali zgodność art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jednolity
z 2000 r. Dz.U. Nr 56, poz. 679) z art. 7, art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji RP. Jako ostateczne rozstrzygnięcie
wydane na podstawie zaskarżonego przepisu skarżący wskazali pisma z 12 i 20 czerwca 2000 r., w których Dyrektor Biura Orzecznictwa
Sądu Najwyższego oraz Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego poinformowali skarżących o braku podstaw do wniesienia rewizji nadzwyczajnej
od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 1999 r. (sygn. akt II SA 821-822/99). Wyrokiem tym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę skarżących na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej
z 10 marca 1999 r. (Nr NR.ge.051/641-12/98).
Postanowieniem z 15 listopada 2000 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu postanowienia
stwierdzono, iż skarga wniesiona została z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu do występowania ze skargą konstytucyjną
(art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym). Termin ten bowiem rozpoczął bieg od dnia doręczenia
skarżącym ostatecznego orzeczenia wydanego na podstawie zakwestionowanego przepisu. Trybunał Konstytucyjny stwierdził zaś,
że w niniejszej sprawie orzeczeniem tym był wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 1999 r. Ponieważ doręczenie
tego wyroku skarżącym nastąpiło 23 grudnia 1999 r., zaś skarga konstytucyjna skierowana została do Trybunału Konstytucyjnego
10 sierpnia 2000 r., stwierdzić należało przekroczenie ustawowego terminu, w jakim dopuszczalne jest występowanie ze skargą
konstytucyjną. Ponadto Trybunał Konstytucyjny uznał, że sformułowane w skardze konstytucyjnej zarzuty o niekonstytucyjności
art. 3 ustawy o lasach mają charakter postulatów de lege ferenda, te zaś pozostają poza zakresem właściwości Trybunału Konstytucyjnego.
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżących. Zakwestionował