Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 marca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 124/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 20 maja 2006 r. skarżąca zakwestionowała zgodność z Konstytucją art. 3 § 1, art. 134 § 1 oraz art.
141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270,
ze zm.), art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, ze zm.) w związku
z art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) oraz art. 156 § 1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 5 oraz art. 156 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.).
Postanowieniem z 21 maja 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu postanowienia
podniesiono, że zarzuty skargi nie są adresowane do normatywnej treści przepisu, ale do rozumienia przepisu w procesie stosowania
prawa przez organy i sądy administracyjne. Zdaniem Trybunału zarzuty skargi nie zostały poparte argumentami, które wyjaśniałyby,
jaki element normatywnej treści przepisów stanowiących przedmiot skargi pozostaje w sprzeczności z regulacjami konstytucyjnymi.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym zarzuciła: po pierwsze – naruszenie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) przez dokonanie
niezgodnej z celami skargi konstytucyjnej wykładni pojęcia „sposobu naruszenia wolności lub praw”; a po drugie – brak rzetelnego
przedstawienia w uzasadnieniu skarżonego postanowienia stanowiska strony skarżącej, a ponadto niewyjaśnienie powodu odmowy
nadania skardze dalszego biegu.