Postanowienie TK z dnia 15 listopada 2000, sygn. Ts 125/00

W skardze konstytucyjnej skarżący zakwestionowali zgodność § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz.U. Nr 19, poz. 97 ze zm.) z art. 7, art. 21 ust. 1 i 2 i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP. Jako ostateczne rozstrzygnięcie wydane na podstawie zaskarżonego przepisu, skarżący wskazali pisma z 12 i 20 czerwca 2000 r., w których Dyrektor Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego poinformowali skarżących o braku podstaw do wniesienia rewizji nadzwyczajnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 1999 r. (sygn. akt II SA 821-822/99). Wyrokiem tym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę skarżących na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 10 marca 1999 r. (Nr NR.ge.051/641-12/98).

Postanowieniem z 15 listopada 2000 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, iż skarga wniesiona została z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu do występowania ze skargą konstytucyjną (art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym). Termin ten bowiem rozpoczął bieg od dnia doręczenia skarżącym ostatecznego orzeczenia wydanego na podstawie zakwestionowanego przepisu. Trybunał Konstytucyjny stwierdził zaś, że w niniejszej sprawie orzeczeniem tym był wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 1999 r. Ponieważ doręczenie tego wyroku skarżącym nastąpiło 23 grudnia 1999 r., zaś skarga konstytucyjna skierowana została do Trybunału Konstytucyjnego 10 sierpnia 2000 r., stwierdzić należało przekroczenie ustawowego terminu, w jakim dopuszczalne jest występowanie ze skargą konstytucyjną. Ponadto Trybunał Konstytucyjny uznał, że sformułowane w skardze konstytucyjnej zarzuty o niekonstytucyjności § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie klasyfikacji gruntów mają charakter postulatów de lege ferenda, te zaś pozostają poza zakresem właściwości Trybunału Konstytucyjnego.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego