Postanowienie TK z dnia 12 listopada 2003, sygn. Ts 125/03

W skardze konstytucyjnej z dnia 7 lipca 2003 r. zarzucono, że art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.) jest niezgodny z art. 99 ustawy z 17 marca 1921 r. Konstytucja Rzeczypospolitej. Naruszenie to polega na dokonaniu wywłaszczenia znacznej grupy osób bez odszkodowania. Wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej skarżący wskazał m.in., że zaskarżony przepis jest sprzeczny z art. 21, 64 i 77 Konstytucji Rzeczypospolitej z 2 kwietnia 1997 r. z podanego wyżej powodu. Równocześnie w piśmie uzupełniającym braki skargi pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż jest adwokatem nie wykonującym zawodu i nie posiada siedziby w rozumieniu art. 4a ust. 2 prawa o adwokaturze.

Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Decyzją