Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 kwietnia 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 125/20 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 sierpnia 2020 r. (data nadania), E.K. oraz Z.K. (dalej:
skarżący) – reprezentowani przez pełnomocnika z wyboru – wystąpili z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia
w związku z następującym stanem faktycznym:
1.1. W piśmie z 3 stycznia 2020 r. skarżący złożyli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w W. z 4 grudnia 2018 r. (sygn. akt […]), jako podstawę wniesienia tego środka prawnego wskazując wyrok Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3 października 2019 r. (sygn. akt C-260/18) w sprawie Dziubak przeciwko Raiffeisen Bank oraz domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i oddalenia powództwa w całości.
1.2. Postanowieniem z 19 maja 2020 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny w W. odrzucił skargę o wznowienie postępowania, wskazawszy
że wniesiony przez skarżących środek prawny nie opiera się na żadnej ustawowej podstawie, tj. art. 401, art. 4011, art. 403 i art. 404 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.;
dalej: k.p.c.).
Na powyższe orzeczenie skarżący wnieśli zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego w W. z 16 czerwca
2020 r. (sygn. akt […]), albowiem „z uwagi na uchylenie art. 3941 § 2 k.p.c. na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania zażalenie nie przysługuje”.
2. Zdaniem skarżących kwestionowane przepisy k.p.c. stanowią pominięcie prawodawcze. Artykuł 403 k.p.c. w zakresie, w jakim
„nie reguluje podstawy wznowienia postępowania w postaci możliwości wznowienia postępowania cywilnego na podstawie orzeczenia
organu międzynarodowego”, doprowadził do naruszenia zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji), zasady równości
(art. 32 ust. 2 Konstytucji) oraz prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji), natomiast art. 3941 k.p.c. w zakresie,