Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 listopada 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 126/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 maja 2010 r. skarżący zakwestionowali zgodność art. 137 ust. 1 w związku z art. 136 ust. 3 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.; dalej: u.g.n.) z art.
2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1-3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zarzut skargi ma
charakter zakresowy – skarżący kwestionują przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie, w jakim uniemożliwiają
„byłym właścicielom i ich następcom prawnym żądanie zwrotu ich nieruchomości nabytych przez Skarb Państwa na podstawie decyzji
wywłaszczeniowej, w sytuacji gdy cel wywłaszczenia został zrealizowany, osiągnięty i zakończony, a nieruchomość jest już zbędna
dla Skarbu Państwa”. Zdaniem skarżących, art. 137 w związku z art. 136 ust. 3 u.g.n. prowadzi do naruszenia prawa własności,
które ich zdaniem wynika z art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 1-3 Konstytucji.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny.
Orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urzędu Spraw Wewnętrznych z dnia 24 października 1960 r. (nr USW.IV-1/34/59)
wywłaszczono na rzecz Państwa nieruchomość o pow. 6,5212 ha, położoną w Józefowie gmina Jabłonna, na cele budowy cegielni
wapienno-piaskowej oraz na potrzeby eksploatacji piasku dla Zakładów Silikatowych „Legionowo”. W 1993 r. nieruchomość ta jako
zbędna została przekazana Urzędowi Rejonowemu w Legionowie. Decyzją z dnia 28 maja 2002 r. (nr 25/2002) Starosta Legionowski
odmówił zwrotu wywłaszczonej nieruchomości byłej współwłaścicielce oraz następcom prawnym pozostałych współwłaścicieli. W
wyniku odwołania Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia 7 marca 2003 r. (nr 95/03) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Orzeczenia te zostały objęte skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 18 listopada
2004 r. (sygn.