Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 października 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 126/18 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 sierpnia 2018 r. (data nadania) P.B. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, zarzucił niezgodność: po pierwsze, art. 659 § 1 w związku z art. 662 § 1 ustawy
z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, ze zm.; dalej: k.c.) w zakresie, w jakim: a) uznaje,
że ważność i skuteczność umowy najmu nie zależy od tego, czy wynajmującemu przysługuje jakiekolwiek prawo rzeczowe lub prawo
obligacyjne do rzeczy, która ma być oddana najemcy do używania, b) nie nakłada na wynajmującego obowiązku posiadania prawa
dysponowania nieruchomością przez cały okres trwania umowy najmu, c) nie nakłada na wynajmującego obowiązku zapewnienia najemcy
rzeczywistej możliwości używania nieruchomości z wyłączeniem osób trzecich przez cały okres trwania umowy najmu, z art. 64
ust. 1, art. 76 w związku z art. 81 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz po drugie,
art. 3982 § 2 pkt 1 w związku z art. 3989 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.) w zakresie, w
jakim mimo wprowadzenia procedury przedsądu wyłącza możliwość wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o czynsz najmu, bez względu
na wartość przedmiotu sporu, występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, istniejącą potrzebę wykładni przepisów prawnych,
budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzącą nieważność postępowania lub
oczywiście uzasadniony charakter skargi kasacyjnej, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 20 września 2019 r. (doręczonym skarżącemu 30 września 2019 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego
biegu skardze konstytucyjnej.
Trybunał stwierdził, że sposób i uzasadnienie naruszenia