Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 stycznia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 127/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 40 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.
U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: p.u.s.p.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1, art. 78, art. 176 ust. 1 w zw. z art. 31 ust.
3, art. 2, art. 10 ust. 1, art. 61 ust. 1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji. Niekonstytucyjność zaskarżonego przepisu upatruje
skarżąca przede wszystkim w tym, że nie nakłada on na sąd odwoławczy obowiązku sporządzenia uzasadnienia wskazującego na podstawę
wytyku orzeczniczego, pozostawia swobodnemu uznaniu sądu kwestię wysłuchania sędziego i nie gwarantuje weryfikacji wydanego
postanowienia.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Sąd Okręgowy w Płocku postanowieniem z 14 listopada 2001 r.
dokonał wytyku orzeczniczego w stosunku do orzeczenia Sądu Rejonowego w Ciechanowie, w składzie którego zasiadała skarżąca.
Skarżąca wniosła powództwo o ochronę dóbr osobistych, oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z 17 października 2006 r.
(sygn. akt IC 1538/05). Apelacja skarżącej od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 30 października
2007 r. (sygn. akt VI A Ca 575/07).
Postanowieniem z 16 marca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Zdaniem Trybunału
Konstytucyjnego w związku z wydaniem w dniu 15 stycznia 2009 r. wyroku w sprawie o sygnaturze K 45/07 (OTK ZU nr 1/A/2009,
poz. 3), stwierdzającego niezgodność art. 40 § 1 p.u.s.p. z art. 2 Konstytucji, rozpoznanie niniejszej skargi konstytucyjnej
jest niedopuszczalne ze względu na powagę rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia
1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Ponadto, Trybunał uznał skargę konstytucyjną