Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 127/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 maja 2009 r. (data nadania) SCA PR Polska Sp. z o.o. (dalej:
skarżąca) domaga się stwierdzenia niezgodności art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji) z art. 2, art.
20, art. 22, art. 31 ust. 1–3 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji czynem nieuczciwej konkurencji jest utrudnianie
innym przedsiębiorcom dostępu do rynku m.in. przez pobieranie innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do sprzedaży.
Obowiązujące brzmienie tego przepisu zostało ustalone ustawą z dnia 5 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji (Dz. U. Nr 126, poz. 1071; dalej: ustawa z 2002 r.), która weszła w życie 10 listopada 2002 r.
Zaskarżony przepis – zdaniem skarżącej – wywołuje wątpliwości konstytucyjne w zakresie, w jakim innymi niż marża handlowa
opłatami za przyjęcie towaru są „opłaty marketingowe”. W tym zakresie skarżąca twierdzi, że kwestionowany przepis narusza
zasadę swobody umów wynikającą z zasady wolności działalności gospodarczej (art. 20 Konstytucji) oraz zasadę poszanowania
wolności i autonomii woli jednostki wynikającą z art. 31 ust. 1 i 2 Konstytucji.
W skardze zaznaczono, że art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ogranicza swobodę stron w kształtowaniu
treści łączącego je stosunku prawnego, którego podstawą jest zawarta między nimi umowa. Swobodę kontraktowania skarżąca wiąże
z wolnością człowieka (art. 31 ust. 1 i 2 Konstytucji) oraz z ustrojową zasadą wolnorynkowej gospodarki (art. 20 Konstytucji).
Co więcej, zaskarżony przepis stanowi – jej zdaniem – nieuprawnioną ingerencję w wolność działalności gospodarczej (art.