Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 kwietnia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 128/09 |
Uzasadnienie:
1.1. W skardze konstytucyjnej z 26 maja 2009 r. Aster sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność z Konstytucją
art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. Nr 132, poz. 1111, ze zm.; dalej: u.k.). Zaskarżonemu
przepisowi u.k. skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1 i 2
w zw. z art. 84 Konstytucji.
1.2. Postanowieniem z 17 grudnia 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia wskazał, że skarżąca nie dopełniła obowiązku określenia, jakie konstytucyjne wolności lub prawa i w jaki sposób
– jej zdaniem – zostały naruszone przez zakwestionowany przepis u.k. Argumenty przytoczone przez skarżącą Trybunał uznał za
oczywiście bezzasadne. W szczególności dotyczyło to zrównania przez skarżącą kinematografii narodowej z interesem ekonomicznym
producentów filmowych. Trybunał zanegował także podniesiony przez skarżącą brak materialnej przesłanki wprowadzenia ograniczenia
jej wolności i praw. Za taką przesłankę Trybunał uznał w zaskarżonym postanowieniu ochronę interesu publicznego oraz wolności
i praw innych osób (art. 31 ust. 3 Konstytucji), w szczególności co do wolności twórczości artystycznej i ochrony kultury
narodowej. Za niewystarczające Trybunał uznał lakoniczne stwierdzenie, że ustawowe wprowadzenie opłat nie jest uzasadnione
interesem publicznym. Trybunał nie uznał także tezy o naruszeniu zasady równej ochrony praw majątkowych – skarżąca porównała
bowiem statusy bardzo zróżnicowanych podmiotów prawa, których cechą wspólną miałoby być korzystanie z dóbr kultury.
1.3. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że Trybunał wadliwie zastosował przepisy ustawy z dnia 1 sierpnia
1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) dotyczące przesłanek odmowy nadania
skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W pierwszej kolejności skarżąca podkreśliła, że