Postanowienie TK z dnia 17 października 2018, sygn. Ts 128/17

Sygnatura: Ts 128/17
Data orzeczenia: 17 października 2018
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Postanowienie

Teza

Trybunał Konstytucyjny rozstrzygał kwestię dopuszczalności skargi konstytucyjnej, koncentrując się na problemie wykładni zakresu pełnomocnictwa procesowego do wniesienia skargi konstytucyjnej oraz związku zaskarżonych przepisów z ostatecznym rozstrzygnięciem, częściowo uwzględniając zażalenie i umarzając postępowanie co do części zarzutów.

Istota

MKS Spółka z o.o. wniosła skargę konstytucyjną dotyczącą przepisów Kodeksu postępowania cywilnego regulujących kwestie ustanawiania pełnomocnika z urzędu do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej. Skarga powstała w kontekście postępowania przed Sądem Rejonowym w T., który odmówił skarżącej zmiany lub ustanowienia nowego pełnomocnika z urzędu. Skarżąca…

jeszcze 126 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

postanawia: 1) uwzględnić zażalenie w zakresie badania zgodności art. 123 § 2 oraz art. 398 23 § 2 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.) z art. 10 ust. 2, art. 31 ust. 3 zdanie ostatnie, art. 32 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 5, art. 190 ust. 5, art. 190 ust. 5 w związku z art. 2, art. 190 ust. 5 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) nie uwzględnić zażalenia w pozostałym zakresie. Orzeczenie zapadło jednogłośnie.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 17 grudnia 2019 r.
Sygn. akt Ts 128/17

POSTANOWIENIE

z dnia 17 grudnia 2019 r.

Sygn. akt Ts 128/17

Uzasadnienie

W sporządzonej przez radcę prawnego i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 czerwca 2017 r. (data nadania) skardze konstytucyjnej MKS Spółka z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność:

1) art. 1173 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (ówcześnie Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 10 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

2) art. 118 § 5, art. 123 § 2 oraz art. 39823 § 2 zdanie drugie k.p.c. z art. 10 ust. 2, art. 31 ust. 3 zdanie ostatnie, art. 32 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 5, art. 190 ust. 5, art. 190 ust. 5 w związku z art. 2, art. 190 ust. 5 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Postanowieniem z 17 października 2018 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu stwierdziwszy, że pełnomocnik skarżącej nie był należycie umocowany do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, zaś część zaskarżonych przepisów nie była podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o nadanie skardze dalszego biegu. Jej zdaniem pełnomocnictwo do „reprezentowania w postępowaniu” obejmuje umocowanie do przygotowania, sporządzenia i złożenia pisma procesowego oraz prowadzenia samej sprawy, a wynika to z art. 88 i

jeszcze 622 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo