Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 lutego 2002 r.
|
| Sygn. akt Ts 129/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 sierpnia 2001 r., Gmina Miejska w Świdnicy kwestionuje
zgodność z Konstytucją art. 27 ust. 5, 6 i 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku dochodowym od towarów i usług oraz
o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Zdaniem pełnomocnika skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny oddalając
skargę na decyzję Izby Skarbowej naruszył art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji RP. Jak uzasadniania pełnomocnik, z uwagi na
orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, skarżąca nie była świadoma obowiązującego wówczas stanu prawnego i zasad stosowania
zaskarżonego przepisu, przy czym podstawowe wątpliwości budzi sposób i zakres utraty mocy obowiązującej tego przepisu. Stwierdza
ponadto, że zarówno organy podatkowe, jak i Naczelny Sąd Administracyjny nie respektują skutków orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego
oraz Obwieszczenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego “o utracie mocy obowiązującej przepisów nakładających sankcje określone
przez ustawę o VAT jako dodatkowe zobowiązanie podatkowe”; wskutek tego organy te “w dalszym ciągu ustalają dodatkowe zobowiązanie
podatkowe podatnikom będącym spółkami cywilnymi i osobami prawnymi”. W uzasadnieniu skargi – w sposób ogólny – wskazano również
na fakt braku zróżnicowania, przez ustawę o podatku od towarów i usług, na podatników będących osobami fizycznymi, spółkami
cywilnymi i osobami prawnymi.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 10 września 2001 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do usunięcia braków
formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności przez sprecyzowanie w niej, jakie konstytucyjne wolności lub prawa i w jaki
sposób zostały naruszone oraz o podanie dokładnego opisu stanu faktycznego sprawy.
W wykonaniu zarządzenia, pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z 14 września 2001 r. wyjaśnił, iż obciążenie dodatkowym
zobowiązaniem podatkowym wymierzonym na podstawie przepisu, który w 2000 r. nie obowiązywał, narusza prawa skarżącej określone
w art. 2, art. 7 i art. 32 ust. 2 Konstytucji. Pełnomocnik