Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 maja 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 129/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 maja 2010 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 88 § 1 w zw. z art. 78 § 1 ustawy z
dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 78 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Zarządzeniem z 21 listopada 2008 r. Przewodniczący
II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Wejherowie odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 88 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.k. w zakresie, w jakim
nie pozwala na wniesienie zażalenia na zarządzenie sądu I instancji w przedmiocie odmowy wyznaczenia pełnomocnika w postępowaniu
karnym jest niezgodny z art. 78 Konstytucji, nie pozwala bowiem na weryfikację w trybie procesowym zasadności wniosku.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji, każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo, na zasadach
określonych w ustawie, zakwestionować zgodność z Konstytucją przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie których
sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego prawach lub wolnościach albo obowiązkach określonych w Konstytucji.
Zasady, na jakich dopuszczalne jest korzystanie z tego środka