Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 listopada 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 129/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 czerwca 2016 r. (dana nadania) J.Ł. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania
sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej
zwłoki (Dz.U.2016.1259; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania lub uspp) w zw. z art. 397 § 2 i w zw. z art.
370 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc) oraz art. 5 ust.
1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania z art. 2, art. 7, art. 2 i art. 7 w zw. z art. 45, art. 2 i art. 7 w zw. z
art. 45 i w zw. z art. 77 Konstytucji, art. 45 i art. 77 Konstytucji. Art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania
w zw. z art. 397 § 2 i w zw. z art. 370 kpc skarżący zakwestionował w zakresie, w jakim „pozwala sądowi odrzucić wniesioną
w toku postępowania skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, gdy po wniesieniu skargi,
a przed jej rozpoznaniem postępowanie zakończyło swój tok”. Art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania skarżący
zakwestionował w zakresie, w jakim „pozwala sądowi rozpoznającemu skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy
bez nieuzasadnionej zwłoki na jej odrzucenie, w sytuacji, gdy wniesiona została po wydaniu, ale przed uprawomocnieniem się
orzeczenia, które może prawomocnie zakończyć postępowanie w sprawie”. W skardze znalazło się również stwierdzenie: „przedmiotem
skargi jest norma prawna przewidująca, że strona wnosząca skargę konstytucyjną powinna zapłacić za wydanie jej odpisu orzeczenia,
którego załączenia do skargi wymaga od niej Trybunał Konstytucyjny”.
Skargę sformułowano na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Postępowanie w sprawie, w której skarżący był pozwanym,
zostało umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z grudnia 2015