Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 sierpnia 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 13/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 9 stycznia 2006 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 49 zd. 2 i 3 w zw. z art. 45 ust.
2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882) w brzmieniu obowiązującym
po wejściu w życie ustawy nowelizującej z dnia 24 września 2004 r. (Dz. U. Nr 236, poz. 2356) z art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Postanowieniem z 5 września 2005 r. Sąd Okręgowy w
Łodzi – III Wydział Cywilny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w Pabianicach z 18 kwietnia 2005
r. o oddaleniu skargi dłużnika na czynność komornika sądowego. Przedmiotem czynności było ustalenie kosztów postępowania egzekucyjnego
w pełnej wysokości, mimo, że postępowanie egzekucyjne zostało umorzone na wniosek wierzyciela ze względu na spełnienie świadczenia
przez dłużnika.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 49 zd. 2 i 3 w zw. z art. 45 ust. 2 ustawy z 29 sierpnia
1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji nie spełnia zasad przyzwoitej legislacji, ze względu na nieracjonalność zamieszczenia
w jednym akcie prawnym regulacji odmiennie kształtujących zagadnienie kosztów postępowania egzekucyjnego. Opłata stanowiąca
koszty postępowania egzekucyjnego, choć jest opłatą stosunkową może być w razie umorzenia postępowania pobrana także wtedy,
gdy komornik żadnej skutecznej egzekucji nie dokonał. W ten sposób zdaniem skarżącego ustawodawca nakłada na dłużnika swoistą
sankcję, który choć z opóźnieniem, to jednak wywiązuje się ze swoich zobowiązań.