Postanowienie TK z dnia 16 marca 2016, sygn. Ts 13/16

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 stycznia 2016 r. (data nadania) P.P. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 547 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U.89.555, ze zm.; dalej: kpk) art. 2, art. 32 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.

Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z września 2011 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelację skarżącego od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z kwietnia 2011 r. Sąd rejonowy uznał skarżącego za winnego popełnienia czynu określonego w art. 157 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U.88.553, ze zm.) i skazał go na karę trzech miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący dwa lata. Z uwagi na ujawnienie w toku postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Ł. nowych okoliczności dotyczących stanu zdrowia pokrzywdzonego sprzed daty popełnienia przedmiotowego czynu obrońca skarżącego złożył wniosek o wznowienie postepowania karnego do Sądu Apelacyjnego w Ł. (dalej: Sąd Apelacyjny w Ł.). Postanowieniem z września 2015 r., doręczonym skarżącemu 6 października 2015 r., Sąd Apelacyjny w Ł. oddalił wniosek.

Skarżący twierdzi, że art. 547 § 1 kpk w zakresie, w jakim nie przewiduje zażalenia na postanowienie sądu apelacyjnego oddalające wniosek o wznowienie postępowania, a także w zakresie, w jakim wyklucza możliwość zaskarżenia postanowienia oddalającego wniosek o wznowienie postępowania lub postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, w sytuacji gdy orzekał o tym sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Jak podnosi:

„Odstępstwo od reguły wyznaczonej treścią normatywną art. 78 Konstytucji powinno być podyktowane szczególnymi okolicznościami, które usprawiedliwiałyby pozbawienie strony postępowania środka odwoławczego. Mając to na uwadze, podnieść należy, że takich