Postanowienie TK z dnia 08 kwietnia 2008, sygn. Ts 130/07

We wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 czerwca 2007 r. skardze konstytucyjnej skarżąca domagała się zbadania zgodności art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej: u.k.s.c.) z art. 2, art. 31 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji. W opinii skarżącej, wyrażonej w uzasadnieniu skargi konstytucyjnej oraz w piśmie uzupełniającym jej braki w wykonaniu zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego, art. 1302 § 3 k.p.c. narusza prawo do równego traktowania przez władze publiczne oraz prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpoznania sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, zaś art. 149 ust. 1 u.k.s.c. – prawo do ochrony praw nabytych, niedziałania prawa wstecz, prawo do wolności, prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd oraz prawo do ochrony własności i innych praw majątkowych. Naruszenia prawa do sądu w postaci prawa do rzetelnego postępowania sądowego, przez zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c. skarżąca upatruje w sankcji wynikającej z tego przepisu, wykluczającej możliwość korygowania błędu formalnego w postaci nieprawidłowo uiszczonej opłaty oraz w niejednakowym traktowaniu strony zastępowanej przez profesjonalnego pełnomocnika i strony występującej w postępowaniu samodzielnie. W opinii skarżącej, prawo do wolności zostało naruszone w ten sposób, że podwyższenie wysokości opłaty, wynikające z zastosowania normy międzyczasowej, zmusza ją do ujawnienia danych osobistych i majątkowych koniecznych do starania się