Postanowienie TK z dnia 30 grudnia 2011, sygn. Ts 130/10

W skardze konstytucyjnej z 24 maja 2010 r. Wiesław M. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416, ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.) w związku z art. 7 ust. 12 i 13 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 1104, ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca) oraz wydanych przez Ministerstwo Finansów „Objaśnień do Załącznika PIT/D składanego wraz z zeznaniem PIT-28, PIT-36 lub PIT-37” z art. 2, art. 7, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji, ponadto, art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) z art. 2, art. 7, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku następującym stanem faktycznym i prawnym. W dniu 29 kwietnia 2002 r. skarżący złożył w Urzędzie Skarbowym Poznań-Śródmieście zeznanie o wysokości dochodów osiągniętych w 2001 r. i wykazał podatek należny za ten rok w kwocie zero złotych. Postanowieniem z 5 czerwca 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Poznań-Winogrady wszczął postępowanie podatkowe w zakresie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. Organ podatkowy zakwestionował wysokość odliczeń przysługujących skarżącemu z tytułu budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami mieszkalnymi na wynajem. Powyższe ustalenia (zmniejszenie wysokości przysługujących odliczeń) nie miały wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r., zatem decyzją z 29 listopada 2007 r. (nr DG/4110-10/07/WZO) Naczelnik Urzędu Skarbowego Poznań-Winogrady na podstawie art. 207 i art. 208 § 1 ordynacji podatkowej