Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 grudnia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 130/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 września 2020 r. (data nadania), K.Ł. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżący był licencjonowanym detektywem. W latach 2016-2017 był on pracownikiem agencji detektywistycznej w Ł. i jedynym pełnomocnikiem
do kierowania jej działalnością. 5 października 2016 r. zawarta została umowa o świadczenie usług detektywistycznych, na podstawie której skarżący prowadził obserwację byłego konkubenta klientki.
Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z 7 października 2019 r. (sygn. akt […]) uznał skarżącego za winnego tego, że w okresie od 12 października
do 30 grudnia 2016 r. w W., podczas świadczenia usług detektywistycznych, wykonywał czynności zastrzeżone ustawowo dla organów
i instytucji państwowych. Polegały one na założeniu i posługiwaniu się urządzeniem elektronicznym – lokalizatorem GPS w samochodzie
osobowym obserwowanej osoby. W ten sposób skarżący pozyskiwał dane z o położeniu i przemieszczaniu się pojazdu. Sąd uznał,
że czyn ten wyczerpuje dyspozycję z art. 45 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o usługach detektywistycznych (Dz. U. z 2020 r.
poz. 129) i wymierzył mu karę grzywny. Sąd Okręgowy w S., rozpoznając apelację skarżącego, wyrokiem z 27 maja 2020 r. (sygn.
akt […]) utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Zaskarżony przepis ‒ zdaniem skarżącego ‒ pozostaje w sprzeczności