Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 stycznia 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 131/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 14 lipca 2003 r. pełnomocnik skarżącej zakwestionował zgodność
art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby
i macierzyństwa (Dz. U. Nr 60, poz. 636 ze zm.) z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skargi wskazane zostało,
iż kwestionowany przepis prowadzi do dyskryminacji skarżącej przez to, że jej jako osobie prowadzącej działalność gospodarczą
przysługuje zaniżony zasiłek chorobowy w porównaniu do sytuacji, w której takiej działalności by nie prowadziła i pobierała
zasiłek korzystniejszy, obliczany w oparciu o wynagrodzenie uzyskiwane w poprzednim zakładzie pracy. Pomimo wezwania zarządzeniem
sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 3 września 2003 r. do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej, skarżąca nie wskazała
podmiotowego prawa lub wolności o charakterze konstytucyjnym, których ochrony chciałaby dochodzić w trybie skargi konstytucyjnej.
Jako rozstrzygnięcie, z którego wydaniem łączy naruszenie praw lub wolności konstytucyjnych, wskazała pismo ZUS z 13 maja
2003 r. wyjaśniające zmianę wysokości wypłacanego zasiłku chorobowego za okres 27.01.2003 r. – 23.04.2003 r. (znak sprawy:
Zz – 6000-W-115/2003). Stwierdzając ponadto, iż ustawa została zinterpretowana przez ZUS zgodnie z zamysłem jej twórców, uznała
podjęcie jakichkolwiek kroków odwoławczych za bezcelowe.
Postanowieniem z 21 października 2003 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzając
iż nie zostały spełnione dwie przesłanki skargi: nie wskazano podmiotowego prawa lub wolności o charakterze konstytucyjnym,
których ochrony można by dochodzić w drodze skargi oraz nie wskazano rozstrzygnięcia, z którego wydaniem można by wiązać naruszenie
konstytucyjnych praw lub wolności skarżącej.
Na postanowienie to pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, w którym podnosi, iż z wywodów zawartych w skardze konstytucyjnej
ewidentnie wynika, iż doszło do niedozwolonego ograniczenia prawa do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy