Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 lipca 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 131/20 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 września 2020 r. (data nadania), A.K. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, zarzucił niezgodność art. 743 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.) z 45 ust. 1 w związku z art. 2; art. 21 ust. 1 Konstytucji w zakresie,
w jakim „przewiduje nadanie przez Sąd postanowieniu o udzieleniu zabezpieczenia klauzuli wykonalności z urzędu – w przypadku
postanowień o charakterze konstytutywnym, tj. co do roszczenia, o istnieniu którego [d]łużnik przed wydaniem postanowienia
o udzieleniu zabezpieczenia nie miał wiedzy – pozbawiając tym samym [d]łużnika możliwości dobrowolnego wykonania postanowienia
o udzieleniu zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, co skutkuje rozpatrzeniem sprawy w zakresie postępowania
klauzulowego w sposób niesprawiedliwy, niejawny, z naruszeniem prawa do obrony oraz prawa do sądu, a także prowadzi do naruszenia
prawa własności strony procesu cywilnego, a także narusza zasadę prawidłowej legislacji”.
2. Postanowieniem z 31 grudnia 2020 r., doręczonym skarżącemu 8 stycznia 2021 r., Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze
konstytucyjnej dalszego biegu, stwierdzając, że zarzuty postawione w skardze są oczywiście bezzasadne.
3. W zażaleniu z 15 stycznia 2021 r. (data nadania) na powyższe postanowienie skarżący zarzucił Trybunałowi naruszenie art.
61 ust. 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016