Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 kwietnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 132/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 18 czerwca 2007 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności: art. 530 § 4 i 5 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 oraz
art. 183 ust. 1 Konstytucji; art. 536 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555,
ze zm.) z art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 oraz art. 183 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Postanowieniem z 8 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy (sygn.
akt III KK 182/06) oddalił kasację obrońcy skarżącego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku – II Wydział Karny z 19 maja
2005 r. (sygn. akt II Aka 66/05), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach – II Wydział Karny z 3 listopada 2004 r.
(sygn. akt II K 42/03).
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 530 § 4 k.p.k. w zakresie, w jakim nie określa trybu
i sposobu rozpoznania przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym pism strony, zawierających wnioski i zarzuty wywiedzione
obok skargi kasacyjnej obrońcy, narusza prawo do obrony (art. 42 ust. 2 Konstytucji), prawo do sądu (art. 45 ust. 1 zw. z
art. 2 Konstytucji) oraz jest niezgodny z art. 183 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącego, art. 530 § 5 k.p.k. w zakresie,
w jakim nie określa trybu i sposobu rozpoznania przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym pism strony, zawierających stanowisko
wyrażone w odpowiedzi na stanowisko prokuratora do kasacji obrońcy, narusza prawo do obrony (art. 42 ust. 2 Konstytucji),
prawo do sądu (art. 45 ust. 1