Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 października 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 132/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 maja 2010 r. „Borremans” Sp. z o.o. oraz Piotr P. (dalej: skarżący) zarzucili, że art. 4248 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie,
w jakim nakazuje odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sytuacji, gdy nie spełnia
ona wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c., jest niezgodny art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 77 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarżący zakwestionowali również zgodność z tymi samymi wzorcami kontroli art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., rozumianego w ten sposób, że nakłada na wnoszącego skargę obowiązek przedstawienia wywodu, przekonującego,
że szkoda została wyrządzona, oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego
z prawem, a także obowiązek przedstawienia dowodów lub co najmniej ich surogatów.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z postanowieniem Sądu Najwyższego z 15 stycznia 2010 r. (sygn. akt II CNP
85/09). Powyższym orzeczeniem (doręczonym 25 lutego 2010 r.) sąd odrzucił skargę skarżących o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 24 maja 2007 r. (sygn. akt I ACa 249/07).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 grudnia 2010 r. (doręczonym 21 grudnia 2010 r.) pełnomocnik skarżących
został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez sprecyzowanie, czy zarzut niekonstytucyjności
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. jest zarzutem samoistnym, dokładne wskazanie sposobu naruszenia art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz doręczenie
pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia skargi i reprezentowania skarżących w postępowaniu przed Trybunałem. Pismem procesowym
z 28 grudnia 2010 r.