Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 marca 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 132/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 5 maja 2013 r. J.S. (dalej: skarżący), reprezentowany przez adwokata z urzędu, wystąpił o zbadanie
zgodności art. 17 i art. 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r.
poz. 1015, ze zm.) z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji.
Skarżący twierdzi, że zakwestionowane przepisy naruszają gwarancje określone we wskazanych w petitum skargi postanowieniach Konstytucji, w tym prawo dostępu do sądu oraz „prawo wniesienia odwołania od orzeczenia, które zostało
wydane przez niezawisły sąd”. W skardze konstytucyjnej pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów
pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył przy tym, że „koszty te nie zostały opłacone ani w części, ani w całości”.
Postanowieniem z 4 października 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdziwszy,
że skarżący nie wyczerpał przysługującej mu w sprawie drogi prawnej, ponieważ nie wniósł skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu
Administracyjnego. Niezależnie od powyższego Trybunał wskazał, że nawet gdyby przyjąć, że orzeczeniem, o którym mowa w art.
79 ust. 1 Konstytucji, jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (dalej: WSA w Krakowie) z 19 października
2012 r. (sygn. akt II SA/Kr 946/12), to skardze konstytucyjnej i tak należałoby odmówić nadania dalszego biegu. Skarżący wniósł
bowiem skargę po terminie określonym w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o