Postanowienie TK z dnia 15 listopada 2016, sygn. Ts 132/16

Sygnatura: Ts 132/16
Data orzeczenia: 15 listopada 2016
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Postanowienie

Teza

Trybunał Konstytucyjny odmówił rozpoznania skargi konstytucyjnej, uznając, że skarżąca nie wykazała naruszenia jej konstytucyjnych praw, ponieważ cel skargi na przewlekłość – przeciwdziałanie trwającej bezczynności – nie mógł być osiągnięty po zakończeniu postępowania głównego, a roszczenie odszkodowawcze można dochodzić inną drogą.

Istota

Skarga konstytucyjna B.G. dotyczyła kontroli art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania w zw. z art. 397 § 2 i art. 370 kpc oraz art. 5 ust. 1 tej samej ustawy. Sprawa powstała w wyniku odrzucenia przez Sąd Apelacyjny w L. skargi na przewlekłość, którą skarżąca wniosła po umorzeniu postępowania głównego, ale przed jego uprawomocnieniem…

jeszcze 109 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

postanawia: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 15 listopada 2016 r.
Sygn. akt Ts 132/16

POSTANOWIENIE

z dnia 15 listopada 2016 r.

Sygn. akt Ts 132/16

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 czerwca 2016 r. (dana nadania) B.G. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U.2016.1259; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania lub uspp) w zw. z art. 397 § 2 i w zw. z art. 370 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc) oraz art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania z art. 2, art. 7, art. 2 i art. 7 w zw. z art. 45, art. 2 i art. 7 w zw. z art. 45 i w zw. z art. 77 Konstytucji, art. 45 i art. 77 Konstytucji. Art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania w zw. z art. 397 § 2 i w zw. z art. 370 kpc skarżąca zakwestionowała w zakresie, w jakim „pozwala sądowi odrzucić wniesioną w toku postępowania skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, gdy po wniesieniu skargi, a przed jej rozpoznaniem postępowanie zakończyło swój tok”. Art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania skarżąca zakwestionowała w zakresie, w jakim „pozwala sądowi rozpoznającemu skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki na jej odrzucenie, w sytuacji, gdy wniesiona została po wydaniu, ale przed uprawomocnieniem się orzeczenia, które może prawomocnie zakończyć postępowanie w sprawie”. W skardze znalazło się również stwierdzenie: „przedmiotem skargi jest norma prawna przewidująca, że strona wnosząca skargę konstytucyjną powinna zapłacić za wydanie jej odpisu orzeczenia, którego załączenia do skargi wymaga od niej Trybunał Konstytucyjny”.

Skargę sformułowano na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Postępowanie w sprawie, w której skarżąca była pozwaną, zostało umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł.

jeszcze 1183 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo