Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 marca 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 133/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej skarżący wnieśli o uznanie, iż postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 16 grudnia 1999 r. (sygn. akt II C 1150/97) nie ma mocy prawnej oraz uznanie, że postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2000 r. (sygn. akt I Acz 458/00) jest sprzeczne z konstytucją i zostało wydane z naruszeniem prawa skarżących do sprawiedliwego i bezstronnego rozpatrzenia
sprawy przez sądy. Skarżący wnieśli ponadto o wydanie postanowienia tymczasowego, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy z
1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym. W piśmie procesowym z 16 listopada 2000 r. skarżący podtrzymali wcześniejsze
zarzuty podnosząc równocześnie, iż art. 394 kodeksu postępowania cywilnego narusza ich prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia
sprawy przez uniemożliwienie skutecznego odwołania się od wskazanego postanowienia Sądu Okręgowego wydanego po prawomocnym
zakończeniu sprawy. Skarżący zarzucili ponadto naruszenie art. 2, art. 5, art. 8 ust. 2 Konstytucji oraz art. 366 kodeksu
postępowania cywilnego.
Postanowieniem z 3 grudnia 1999 r. Sąd Okręgowy w W. umorzył postępowanie w sprawie o zapłatę ze względu na zawarcie przez
państwa Janinę i Mirosława S. ugody z powodem. Następnie Sąd 16 grudnia 1999 r. postanowił “zreasumować postanowienie Sądu