Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 maja 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 133/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 kwietnia 2008 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności: art. 149 ustawy z dnia 28 lipca 2005
r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej: u.k.s.c.) z art. 2, art. 7, art. 32
ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji; art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie
ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2007 r. Nr 21, poz. 123; dalej: u.z.k.s.c.) z art. 2, art. 7, art.
32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Postanowieniem z 15 czerwca 2007 r. Sad Apelacyjny
w Katowicach – I Wydział Cywilny (sygn. akt I ACa 386/07) odrzucił apelację skarżących, ze względu na brak uiszczenia opłaty
podstawowej. Postanowieniem z 9 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy (sygn. akt V CZ 96/07) oddalił zażalenie na postanowienie
Sądu Apelacyjnego w Katowicach.
Skarżący zarzucili w skardze konstytucyjnej, że przepisy art. 149 ust. 1 u.k.s.c. i art. 2 u.z.k.s.c. pozostają ze sobą w
oczywistej sprzeczności. Pierwszy z nich bowiem przewiduje, że dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych stosuje się do czasu
zakończenia postępowania w danej instancji, drugi zaś nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do spraw wszczętych przed
dniem wejścia w życie ustawy. Zdaniem skarżących narusza to nakaz określoności przepisów prawa, wynikający z art. 2 Konstytucji.
Nadto, restrykcyjne rozumienie zaskarżonych przepisów prowadzi do zniekształcenia wymiaru sprawiedliwości oraz naraża strony
zwolnione z kosztów postępowania do ponoszenia tych kosztów, co prowadzi do naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji. Zaskarżone
przepisy zamykają skarżącym drogę do ochrony praw i wolności (art. 77