Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 listopada 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 133/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 maja 2013 r. Gdańskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej
Sp. z o.o. w Gdańsku (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodność art. 2a w związku z art. 2 ustawy z dnia 29 września
1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464, ze zm.) w związku z
art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.)
z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji. Skarżąca zakwestionowała konstytucyjność regulacji przewidującej, że aby komunalna
osoba prawna – z mocy prawa – nabyła prawo użytkowania wieczystego gruntów oraz prawa własności budynków, innych urządzeń
i lokali, prawo zarządu tymi nieruchomościami musiało przysługiwać 5 grudnia 1990 r. i 23 grudnia 1992 r. tej samej (tożsamej
pod względem formy prowadzenia działalności gospodarczej) komunalnej osobie prawnej. Zdaniem skarżącej uniemożliwienie nabycia
prawa użytkowania wieczystego i prawa własności komunalnej osobie prawnej, która między 5 grudnia 1990 r. a 23 grudnia 1992
r. została przekształcona w wyniku likwidacji przedsiębiorstwa komunalnego i jego wniesienia do jednoosobowej spółki gminy,
narusza zasady: sprawiedliwości społecznej, prawidłowej legislacji, racjonalnego ustawodawcy, ochrony praw nabytych, zaufania
obywateli do państwa (art. 2 Konstytucji) oraz równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji).
Postanowieniem z 5 września 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Powodem
wydania takiego rozstrzygnięcia było ustalenie, że skarżąca nie sformułowała zarzutu naruszenia swoich konstytucyjnych wolności
i praw, których ochronie służy skarga konstytucyjna. Trybunał przypomniał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem żadna ze
wskazanych przez skarżącego zasad wynikających z art. 2 Konstytucji, ani zasada równości wyrażona w art. 32 ust. 1 Konstytucji
nie mogą stanowić samodzielnych wzorców kontroli konstytucyjności w postępowaniu inicjowanym