Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 maja 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 134/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 maja 2006 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności § 891 ust. 2 i 4, § 2011 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 kwietnia 1992 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych
jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 38, poz. 163 ze zm.; dalej: rozporządzenie) z art. 1, art. 2, art. 4, art.
7, art. 12, art. 30, art. 31 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 37 ust. 1, art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1, art. 47, art.
51, art. 54, art. 61, art. 63, art. 73, art. 77, art. 79, art. 80, art. 83, art. 92, art. 95, art. 104, art. 105, art. 112,
art. 118 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Pismem z 13 grudnia 2005 r. skarżący złożył do Ministra
Sprawiedliwości skargę na czynności prowadzonego przeciwko niemu postępowania przygotowawczego. Pismem z 30 stycznia 2006
r. Ministerstwo Sprawiedliwości przekazało skargę Prezesowi Sądu Okręgowego w Lublinie. Pismem z 13 lutego 2006 r. Prezes
Sądu Okręgowego w Lublinie przekazał skarżącemu informacje na temat aktualnego stanu sprawy, powiadamiając o wyznaczonym terminie
rozprawy. Wskazał też, że ostateczna ocena, czy dopuścił się zarzucanego mu czynu dokonana zostanie wyłącznie przez sąd orzekający
merytorycznie po wyczerpaniu toku instancji.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis § 891 rozporządzenia pozwala Prokuraturze Krajowej uchylać się od wydania postanowienia w sprawie wniosku o przeniesienie postępowania
przygotowawczego do innej jednostki prokuratury. Natomiast przepisy § 2011 ust. 1-4 rozporządzenia pozwalają na dalsze łamanie prawa, gdyż kolejne zażalenia skarżącego mogą pozostać nieuwzględnione.
W piśmie uzupełniającym braki skargi konstytucyjnej skarżący wskazał, że ostatecznym orzeczeniem o jego prawach i wolnościach
konstytucyjnych jest pismo Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie z 13