Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 stycznia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 135/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Władysławy K. (dalej: skarżąca), sporządzonej przez adwokata z urzędu i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego
8 czerwca 2009 r. (data nadania), zarzucono niezgodność: (1) art. 111 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, ze zm.; dalej: ustawa emerytalno-rentowa) – w zakresie,
w jakim przepis ten ogranicza możliwość przeliczania świadczenia na dotychczasowych zasadach świadczeniobiorcom, którzy byli
uprawnieni na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów emerytalnych, do wnioskowania o przeliczenie świadczenia z innych
niż wymienione w omawianym przepisie okresów zatrudnienia – z art. 2 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji; (2) art. 118 ust. 1
i 1a ustawy emerytalno-rentowej – rozumianego w ten sposób, że pozwala przyjąć brak odpowiedzialności organu ubezpieczeniowego
za zwłokę w przyznaniu świadczenia z uwagi na zawiły charakter sprawy i w związku z tym za dzień wyjaśnienia ostatniej okoliczności
niezbędnej do wydania decyzji uznaje się dzień wpływu prawomocnego orzeczenia sądowego – z art. 32 ust. 1, a także art. 77
ust. 1 w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji; (3) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania
o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. Nr 10, poz. 49, ze zm.; dalej: rozporządzenie z 1983
r.), a w razie nieuwzględnienia zarzutu odnośnie do całego rozporządzenia – § 3 tego rozporządzenia – rozumianego w ten sposób,
że przewidziany w nim obowiązek informowania o warunkach i dowodach wymaganych do uzyskania świadczenia nie obejmuje swoim
zakresem obowiązku informowania świadczeniobiorcy o możliwości złożenia w oparciu o istniejące przepisy wniosku o przeliczenie
pobieranego już świadczenia na korzystniejszych dla świadczeniobiorcy zasadach – z art. 32 ust. 1, a także art. 67 ust. 1
w związku z