Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 sierpnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 136/08 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 21 kwietnia 2008 r. (data nadania), uzupełnionej pismem procesowym z 12 września 2008 r., M.J.
(dalej: skarżący) zarzucił, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów dokumentów
stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 150, poz. 1679; akt uchylony z dniem 1 maja 2004 r.; dalej:
rozporządzenie) „w zakresie zastosowania graficznej ilustracji kategorii uprawnień do kierowania pojazdami” jest niezgodne
z art. 2, art. 51 ust. 4 i art. 87 ust. 1 Konstytucji.
Skarżący twierdzi, że rozporządzenie narusza wskazane przepisy ustawy zasadniczej, ponieważ zamieszczona w nim graficzna ilustracja
kategorii uprawnień do kierowania pojazdami nie stanowi adekwatnego i wyczerpującego odzwierciedlenia faktycznie posiadanych
uprawnień.
Postanowieniem z 28 maja 2009 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 8 czerwca 2009 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania
dalszego biegu skardze, stwierdziwszy, że nie spełnia ona wymogów określonych w ustawie z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale
Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Skarżący nie określił bowiem podstawy normatywnej
ostatecznego orzeczenia, ponadto przywołane przez niego – jako podstawy skargi – postanowienia Konstytucji albo nie są źródłem
przysługujących mu praw podmiotowych, albo są nieadekwatne.
W zażaleniu z 12 czerwca 2009 r., skierowanym do Trybunału 15 czerwca 2009 r. (data nadania), skarżący dowodzi, że: 1) brakuje
podstaw do kwestionowania prawidłowości poszczególnych uregulowań rozporządzenia, bowiem skarga dotyczy graficznego załącznika
do tego aktu prawnego; 2) elementy nienormatywne aktu prawnego stanowiące jego integralną część mogą „nieść prawa i obowiązki
wskazane w przepisach merytorycznych aktu normatywnego”, dlatego załącznik do rozporządzenia stanowi w istocie normę prawną.
Na etapie rozpatrywania zażalenia Trybunał nabrał wątpliwości co do autentyczności podpisu oraz pieczęci imiennej radcy prawnego
G.K., widniejących pod pismem procesowym z 12