Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 136/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 12 maja 2009 r. skarżący wniósł o kontrolę zgodności § 1 ust.
1 pkt 1a oraz § 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści
świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (Dz. U. Nr 60, poz. 282, ze zm.) z art. 2 i art. 92 Konstytucji.
Działając na podstawie zaskarżonych regulacji, Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie, Wydział IV Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych wyrokiem z 13 listopada 2008 r. (sygn. akt IV P 1266/08/N) oddalił powództwo skarżącego o sprostowanie świadectwa
pracy. Odwołanie złożone od powyższego rozstrzygnięcia zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego – Wydział VI Pracy z 26 lutego
2009 r. (sygn. akt VI Pa 18/09).
W ocenie skarżącego pierwszy z kwestionowanych przepisów jest niezgodny z art. 55 § 3 w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 26
czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p.), ponieważ wprowadza nakaz umieszczania
w świadectwie pracy informacji o podstawie prawnej rozwiązania stosunku pracy, wychodząc tym samym poza ramy określone w art.
97 § 2 k.p., a w konsekwencji poza ustawową delegację. Tym samym – zdaniem skarżącego – przepis ten jest wydany z naruszeniem
zasady państwa prawnego, jako że narusza hierarchię powszechnie obowiązujących aktów prawa. Naruszenie przepisów Konstytucji
przez § 7 zaskarżonego rozporządzenia skarżący upatruje w tym, że nakazuje on – w przypadku złożenia przez pracownika oświadczenia
o rozwiązaniu stosunku pracy ze skutkiem natychmiastowym z winy pracodawcy – umieścić informację o zastosowaniu art. 55 §
1 k.p., co pozostaje w sprzeczności z art.