Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 czerwca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 136/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 9 czerwca 2010 r. skarżąca – Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa „Związkowiec” w Warszawie zakwestionowała
zgodność z Konstytucją art. 83 ust. 6 oraz art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.
U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, ze zm.; dalej: u.o.p.). Art. 88 ust. 1 pkt 2 u.o.p. w zakresie, w jakim „nakazuje wymierzenie
administracyjnej kary pieniężnej za usuwanie drzew lub krzewów, także w warunkach stanu wyższej konieczności”, oraz art. 83
ust. 6 u.o.p. w zakresie, w jakim „przepis ten nie rozszerza wyłączenia obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew
lub krzewów z terenów nieruchomości na sytuację, w której do usunięcia drzewa dochodzi w warunkach wyższej konieczności”,
skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 2 Konstytucji. Precyzując naruszone prawo podmiotowe, skarżąca wskazała na – wynikające
z tego przepisu Konstytucji – „prawo do bezkarnego podejmowania działań mających na celu ratowanie dóbr wyższego rzędu, w
tym życia ludzkiego, w ramach stanu wyższej konieczności”. W piśmie uzupełniającym braki formalne skargi konstytucyjnej skarżąca
powołała ponadto art. 38, art. 64 ust. 2 oraz art. 68 ust. 1 jako przepisy mające stanowić jej podstawę. Uzasadnienie zarzutu
niezgodności z powyższymi unormowaniami ponownie połączyła zaś z instytucją stanu wyższej konieczności.
Postanowieniem z 10 marca 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia Trybunał wskazał, że skarżąca nie spełniła obowiązku wynikającego z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia
1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Zgodnie z jego treścią skarżący
winien wskazać, jakie konstytucyjne wolności lub prawa i w jaki sposób zostały naruszone przez przepisy stanowiące przedmiot
wniesionej skargi konstytucyjnej. Takiego wskazania nie zrealizowało odwołanie