1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 czerwca 2022 r. (data nadania), M.K. (dalej: skarżąca)
– reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu – wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia w
związku z następującym stanem faktycznym:
Decyzją z 11 września 2019 r. (znak: […]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w L. odmówił przyznania skarżącej emerytury
pomostowej, ponieważ nie udowodniła ona wykonywania prac w warunkach szkodliwych lub o szkodliwym charakterze w rozumieniu
ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, poz. 1656, ze zm.; dalej: u.e.p.).
Odwołanie skarżącej od powyższego rozstrzygnięcia zostało oddalone przez Sąd Okręgowy w L. w wyroku z 31 sierpnia 2021 r.
(sygn. akt […]), podtrzymanym przez wyrok Sądu Apelacyjnego w L. z 2 lutego 2022 r. (sygn. akt […]). W ocenie sądów ubezpieczeń
społecznych obu instancji nieprzyznanie skarżącej emerytury pomostowej było prawidłowe, gdyż nie spełniła ona kryteriów z
u.e.p.
2. Zdaniem skarżącej art. 3 ust. 1 i 2 u.e.p. oraz załącznik nr 1 do u.e.p. są niezgodne z zasadą zaufania do państwa i stanowionego
przez nie prawa oraz zasadą ochrony praw słusznie nabytych (wywodzonymi z art. 2 Konstytucji), a także z zasadą równości i
zakazem niedyskryminacji (statuowanymi w art. 32 Konstytucji). Z kolei art. 4 pkt 5 i 6 u.e.p. skarżąca zarzuca sprzeczność
z zasadą zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa i zasadą ochrony praw słusznie nabytych (art. 2 Konstytucji) oraz
zasadą równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji).
3. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 30 sierpnia 2022 r. (którego odpis został doręczony pełnomocnikowi skarżącej
20 września 2022 r.) skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie:
a) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem, złożonych