Postanowienie TK z dnia 07 listopada 2001, sygn. Ts 137/01

W skardze konstytucyjnej Aleksandra Jagusza zarzucono niezgodność art. 43 § 2 i art. 44 § 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.) z art. 42 ust. 1 i art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 2 pkt 3 i art. 3 pkt 1 litera a, c ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. z 1994 r. Nr 111, poz. 535). Zdaniem skarżącego zastosowanie tych przepisów w postanowieniu Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 31 października 2000 r. (sygn. akt II Cz 1052/00) jest sprzeczne zarówno ze wskazanymi powyżej przepisami Konstytucji, jak też przepisami ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. Skarżący podniósł, iż Sąd Okręgowy stosując sankcję za “użycie w pismach wyrazów obraźliwych” naruszył przewidziane w art. 69 Konstytucji prawo skarżącego do pomocy ze strony władz publicznych w zakresie komunikowania się, która to pomoc powinna polegać na wykazaniu przez Sąd zrozumienia dla objawów choroby psychicznej skarżącego. Ponadto w art. 44 § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych przewidziana została możliwość zamiany kary grzywny na karę pozbawienia wolności do 7 dni. Zastosowanie takiego środka w stosunku do osób chorych psychicznie, które nie mogą odpowiadać za przestępstwo, a tym samym zostać skazane na karę pozbawienia wolności stanowi wyjątek od ogólnych reguł odpowiedzialności karnej, który godzi w porządek prawny. Na uwagę zasługuje fakt, iż w tym trybie postępowania, procedura nie przewiduje środków zaskarżenia tego postanowienia. Niezależnie od powyższego skarżący wniósł o przywrócenie