Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 kwietnia 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 137/23 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 czerwca 2023 r. (data nadania) M.K. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle
następującego stanu faktycznego.
Sąd Wojewódzki w G. postanowieniem z 27 czerwca 1991 r. (sygn. akt […]) zasądził – na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia
23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego
bytu Państwa Polskiego (obecnie: Dz. U. z 2021 r. poz. 1693, ze zm.; dalej: ustawa) – na rzecz Z.K. (ojciec skarżącego) łączną
kwotę 285 800 000 zł (przed denominacją) tytułem odszkodowania oraz zadośćuczynienia za niesłuszne pozbawienie go wolności
na podstawie wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w G. z 25 października 1950 r. (sygn. akt […]), który to wyrok został uznany
za nieważny postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w G. z 5 czerwca 1991 (sygn. akt […]).
W piśmie z 28 grudnia 2022 r. skarżący zgłosił swój udział w toczącym się przed Sądem Okręgowym w G. (dalej: Sąd Okręgowy)
postępowaniu (sygn. akt […]) w sprawie o zadośćuczynienie i odszkodowanie z tytułu niesłusznego pozbawienia wolności jego
zmarłego już wówczas ojca. W postępowaniu tym skarżący wniósł o zasądzenie 3 000 000 zł zadośćuczynienia uzupełniającego oraz
odszkodowanie w kwocie 455 392,52 zł. W uzasadnieniu podniósł, że zasądzone w postępowaniu przed Sądem Wojewódzkim w G. (sygn.
akt […]) kwoty odszkodowania i zadośćuczynienia są symboliczne